02-grammy-insider-top-opener-bb2-2017-billboard-1548

Adele: Underdog? For Album of the Year, Watch Bey

ไม่ค่อยชินนักที่ต้องเปรียบศิลปินระดับอเดลว่าเป็น underdog หรือคล้ายๆ เป็นมวยรองในภาษาบ้านเรา ยิ่งได้เห็นว่าอัลบั้ม 25 อันโด่งดังนั้นขายดิบขายดีแตะ 10 ล้านยูนิตในสหรัฐอเมริกา เป็นสุดยอดอัลบั้มขายดีทั้งในปี 2015 และ 2016 ทำให้อเดลกลายเป็นศิลปินที่ทำอัลบั้มเดียวแล้วได้เป็นสุดยอดอัลบั้มขายดีสองปีซ้อน (แถมยังเป็นความสำเร็จซ้ำรอยเพราะอัลบั้ม 21 ของอเดลคนเดิมก็เคยเป็นสุดยอดอัลบั้มขายดีในปี 2011 และ 2012 มาก่อน) ยอดขายสูงลิ่วขนาดนี้ แน่นอนว่าใครต่อใครก็พากันคิดว่าอเดลน่าจะคว้าชัยชนะแบบใสๆ หลังจากที่อัลบั้ม 21 ก็เคยคว้ามาแล้ว 6 รางวัลแกรมมี่ ซึ่ง 3 ในนั้นรวมถึงสาขาใหญ่อย่างอัลบั้มแห่งปี, เพลงแห่งปี และ บันทึกเสียงแห่งปี

แล้วเป็นไปได้หรือว่าอัลบั้มขายดียอดฮิตเช่นนี้จะกลายเป็นรองใคร? เหตุใดอเดลจึงอาจชวดรางวัลอัลบั้มแห่งปี?

คำตอบคือก็พอเป็นไปได้ เพราะเวทีคือการแข่งขัน และอย่าลืมไปว่าอีกหนึ่งผู้เข้าชิงที่น่ากลัวไม่แพ้กันคือบียอนเซ่กับอัลบั้ม Lemonade ที่เปิดตัวแรงเหลือเกินเมื่อปีที่ผ่านมา และลองทบทวนดูจะสังเกตเห็นว่าหากศิลปินคนไหนได้รับรางวัลนี้ไปแล้ว น้อยคนนักจะได้ซ้ำอีกรอบ ที่ผ่านมามีเพียง U2 กับเทย์เลอร์ สวิฟต์ เท่านั้นที่ได้รางวัลนี้สองครั้ง และเมื่อช่วงกลางยุค 70s ที่สตีวี่ วันเดอร์ได้ไปทั้งหมดสามครั้ง

1647069-1646559-adele-backstage-grammy-grammys-2012-show-617

อเดล กับถ้วยแกรมมี่จากทั้งหมด 6 สาขาเมื่อปี 2012

 

อดีตสอนให้เราคาดการณ์ได้คร่าวๆ ว่าอะไรคงไม่เกิดขึ้นอีก ตลอด 58 ปีตั้งแต่เวทีแกรมมี่ถือกำเนิดขึ้นยังไม่เคยมีศิลปินคนไหนเลยที่กวาดเรียบทั้งสามรางวัลใหญ่ได้อีกซ้ำเป็นครั้งที่สอง ถ้าจะเกิดขึ้นอีกในปีนี้คงเป็นเรื่องของโชคชะตา แต่ก่อนเคยมี นอราห์ โจนส์, Santana และ Dixie Chicks ที่เคยกวาดสามรางวัลรวดอย่างกรณีนี้มาแล้ว ซึ่งก็ไม่ได้ติดโผมาเรียกเสียงเชียร์ในปีนี้แต่อย่างใด

หรือต่อให้เราไม่ยึดติดกับอดีตก็ต้องบอกว่าอเดลแอบเสียเปรียบคู่แข่งอยู่เล็กน้อยเพราะปล่อยอัลบั้มออกมาเมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน 2015 เป็นเวลากว่า 15 เดือนก่อนงานแกรมมี่ “อัลบั้มที่ออกตั้งแต่ปี 2015 ทำให้รู้สึกว่ามันช่างนานเหลือเกิน” สมาชิกเก่าแก่คนหนึ่งในคณะผู้คัดเลือกบอกกับเรา “และถ้าลองสังเกตสถานการณ์บ้านเมืองบนโลกตอนนี้ Lemonade ดูจะเหมาะสมกว่าในหลายๆ แง่” ยิ่งสำหรับประชาชนผู้นิยมแนวคิดฝ่ายซ้ายคงจะเห็นด้วยกับความเห็นนี้

ลองมาพิจารณาจากยอดขายกันบ้าง นอกจากบียอนเซ่แล้วเดรกก็เป็นอีกหนึ่งผู้เข้าชิงที่มาแรงน่าดู เพราะอัลบั้ม Views ของเดรกนั้นก็ขึ้นชาร์ตสูงถึงอันดับหนึ่งพร้อมยอดขายทั้งหมด 4.1 ล้านยูนิต นำอัลบั้ม 25 ที่ได้ไป 2.4 ล้านตามมาด้วย Lemonade ที่ 2.2 ล้านยูนิต (เมื่อนับเฉพาะในปี 2016)

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นอัลบั้ม Views และ Lemonade เป็นแนวอาร์แอนด์บี/ฮิปฮอปเหมือนกันอาจมีส่วนทำให้ต้องช่วงชิงคะแนนเสียงกันเองก็เป็นได้

views
lemonade

 

หรือถ้าจะมองในแง่ของอิมแพ็คทางวัฒนธรรม ถือว่า Lemonade อยู่เหนือกว่าผู้แข่งขันทุกคนก็ตรงที่ตัวอัลบั้มนั้นสอดแทรกประเด็นทางการเมืองจนสะเทือนเป็นบริเวณกว้าง “ลองมองออกเป็นส่วนๆ ไปตามแต่ละพื้นที่นะ” บุคคลวงในจากเรคคอร์ดดิ้ง อะคาเดมี่ บอก “มีอยู่ 3 พื้นที่ใหญ่ๆ ได้แก่ ลอสแอนเจลิส นิวยอร์ก และ แนชวิลล์ ซึ่งโซนเหล่านี้คนที่ขับเคี่ยวกันก็จะมี อเดล และ บียอนเซ่ หรืออาจจะที่ซีแอตเทิลกับซานฟรานซิสโกด้วย แต่พอมาดูชิคาโก้ ดูเหตุการณ์บ้านเมืองที่นั่นแล้วบอกฉันสิ คนที่นั่นจะไม่โหวตให้บียอนเซ่ได้หรือ” ซึ่งคนวงในท่านนี้ยังชี้อีกว่าที่หลุยส์เซียน่า-เมมฟิส ฟิลาเดลเฟีย แอตแลนต้า และไมอามี่ ก็คงไม่พ้นอีหรอบเดียวกัน และในฐานะที่เป็นชาวฮูสตันโดยกำเนิด “ในเท็กซัสคงแบ่งออกเป็นสองฝ่ายหลัก คือบียอนเซ่และสเตอร์กิล ซิมป์สัน”

 

โลกทั้งใบต้องฟัง เมสเสจในเพลง “Formation” จากบียอนเซ่ กับประเด็นเรื่องชาติพันธุ์ที่กำลังคุกรุ่น

 

แต่อย่าลืมว่าความพลิกโผเกิดขึ้นได้เสมอ เหมือนที่ปี 2001 วง Steely Dan เคยชนะ Eminem ซึ่งเป็นตัวเก็ง หรืออย่างในปี 2008 ที่เฮอร์บี้ แฮนค็อก สามารถเอาชนะได้ทั้ง คานเย่ เวสต์ และ เอมี่ ไวน์เฮ้าส์ ใครจะรู้ว่าอเดลอาจทำสถิติครั้งใหม่ก็ได้ เพราะอย่างน้อยอัลบั้ม 25 กับอัลบั้ม 21 ก็ทิ้งช่วงห่างกันเกือบ 5 ปี ซึ่งไม่ได้ถี่หรือให้ความรู้สึกว่าซ้ำเกินไปนัก อาจยังพอมีลุ้นอีกสักตั้ง

ส่วนถ้ามองกันที่ตัวเพลง Hello จากอัลบั้ม 25 ก็ยังดูเป็นขวัญใจมหาชนอยู่ ซึ่งเพลงนี้รอลุ้นชิงทั้งสาขาเพลงแห่งปีและบันทึกเสียงแห่งปี “บันทึกเสียงแห่งปีเหมือนจะเป็นสาขาที่มีความคอนเซอร์เวทีฟสูงกว่า และใครๆ ก็ชอบเพลงนี้กันทั้งนั้นไม่ว่าพวกเขาจะชอบตัวอัลบั้มหรือเปล่า” ผู้คัดเลือกคนเก่าแก่ท่านเดิมกล่าวไว้

อีกท่านหนึ่งจากคณะผู้คัดเลือกบอกว่า “แกรมมี่ชอบยกตำแหน่งอัลบั้มแห่งปีให้อัลบั้มที่เล่าเรื่องส่วนตัว รอบที่แล้วยกให้อเดล แต่รอบนี้คงถึงตาของบียอนเซ่”

“ฉันคิดว่าคนทั่วไปรู้สึกว่าถึงเวลาแล้วที่ต้องให้รางวัลบียอนเซ่ เพราะความเป็น ‘บียอนเซ่’ เหลือเกินนี่แหละ”

 

Story by: Chris Willman
Photos by: Billboard
Translated by: Sutthimas R.