_n1a4088-1

นับจากวันที่ บอล – ต่อพงศ์ จันทบุบผา และ เมื่อย – ธวัชพนธ์ วงศ์บุญศิริ รวมตัวกันเป็น Scrubb วงป๊อปร็อคขวัญใจวัยรุ่นไทย ที่ได้ยินชื่อก็คิดถึงเพลงฮิตคุ้นหูอย่าง ใกล้, ทุกอย่าง, คู่กัน, รอยยิ้ม และอีกมากมาย จนถึงวันนี้ นอกจากเป็นผู้อยู่เบื้องหน้าในฐานะศิลปินแล้ว พวกเขาก็ทำงานอยู่เบื้องหลังด้วยเช่นกัน บอล ผันตัวไปเป็นผู้อำนวยการฝ่ายคัดสรรและพัฒนาศิลปินของค่ายเพลง What The Duck ส่วนเมื่อย จัดอีเวนท์ภายใต้ชื่อ dood พื้นที่สำหรับให้นักดนตรีรุ่นใหม่ได้มีโอกาสลองโชว์ฝีมือ ไล่ตั้งแต่ Brown Flying, Stylish Nonsense, FWENDS, Plastic Plastic, Gym and Swim และอีกหลายวงคุณภาพ  

Scrubb เดินตามเส้นทางสายดนตรีมาถึงอัลบั้มที่ 7 โดยก่อนจะได้ฟังกันเต็มๆ ทั้งอัลบั้มพวกเขาได้ปล่อยเพลง ฝน ซิงเกิ้ลแรกที่พูดถึงความแตกต่างหากสุดท้ายกลายเป็นความลงตัว และแม้ว่าจะห่างหายจากการทำเพลงไป 3 ปีซิงเกิ้ลนี้ก็ยังคงความเป็น Scrubb ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ซึ่งวันนี้เราได้มีโอกาสพูดคุยกับพวกเขาถึงตัวตนของวง อะไรคือสิ่งที่ทำให้พวกเขาเป็นศิลปินที่ไม่ได้มีแค่เพลงติดหู แต่มีสไตล์อันเป็นเอกลักษณ์ที่ติดใจคนฟัง

จริงๆ แล้วแนวเพลงของ Scrubb ต้องเรียกว่าอะไร?

เมื่อย: แล้วแต่จะจำกัดความเลย

บอล: เราว่าวงที่ทำมาเป็น 10 ปีมันเป็นมาหมดแล้วนะ อาจจะขาดเมทัลหรือแจ๊ซ สามารถเป็นวงป๊อปร็อค โมเดิร์นป๊อป บริตป๊อป สารพัดอย่าง (หัวเราะ) อาจเพราะดนตรีของ Scrubb เป็นอะไรที่เป็นค่ากลางๆ จะป๊อปก็ไม่ ร็อคก็ไม่ มีซินธ์ฯไหม ก็มี เพราะฉะนั้นเอาง่ายที่สุด ถ้าตอบอย่างเป็นทางการก็น่าจะเป็นป๊อปร็อค ทั้งเนื้อหา ทั้งดนตรี เรารู้สึกว่าไม่ได้มีอะไรพิเศษเหนือคนอื่นมาก แค่ทำในสิ่งที่เราอยากทำ

 

ถึงจะบอกว่าไม่ได้พิเศษเหนือคนอื่น แต่ทุกครั้งที่ฟังเพลงของ Scrubb คนก็จะจำได้ว่าสไตล์เพลงแบบนี้คือ Scrubb

บอล: งั้นถามกลับว่าทำไมรู้สึก (หัวเราะ) เชื่อไหมว่าคนทำก็ไม่รู้ บางทีเอางานที่ทำให้วงรุ่นน้องไปปรึกษากับพี่ฟั่น (โกมล บุญเพียรผล) โปรดิวเซอร์ พี่เขาก็บอกว่า “ก็โอเคนะ แต่มัน Scrubb ไปหน่อย” เราก็งงว่ามันยังไงนะ เราอาจจะรู้ว่านี่คือเสียงเมื่อย แต่เสียงกีตาร์ของเรา ใครๆก็เล่นได้ ความที่เล่นยากไม่ได้ เราก็จะพยายามคิดชุดเมโลดี้หรือคอร์ดให้จำง่าย สรุปแล้วอาจจะเป็นเพราะเสียงแบบเมื่อย กับกีตาร์ง่ายๆ

เมื่อย: ใช่ อาจจะเพราะที่ค่ายไม่ได้ยุ่งกับสิ่งที่เราเป็นด้วย ทำมาหลายปีมันก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ตามระยะเวลา

บอล: ดูแลจัดการเอง จะซ้ายนิดขวาหน่อยมันก็เป็นเราอย่างนี้มาเรื่อยๆ  พอบ่อยเข้าคงเริ่มคุ้นเคยกันมั้ง เป็นแนวแบบจำหน้ากันได้แล้ว เหมือนเดินเข้าซอยมาก็รู้ว่ามันมาแล้ว (หัวเราะ)

_n1a4129-1

อะไรคือสิ่งที่จำเป็นต้องมีในดนตรีของ Scrubb?

บอล: ถ้าจะตอบแบบกวนๆ ก็ต้องตอบว่า ‘มีเรา’ ใช่ไหม? (หัวเราะ) จริงๆ คือเวลาทำเพลง เราจะมีโจทย์เป็นของตัวเอง คือ ของเก่าก็ต้องอยู่ของใหม่ก็ต้องมี สิ่งที่ท้าทายสำหรับผมคือการผสมกันระหว่างของเก่ากับของใหม่ ให้คนคุ้นว่านี่คือ Scrubb แต่ในเพลงก็ต้องมีอะไรใหม่ๆ ซึ่งเวลาทำงานมันสนุกตรงนี้ เวลาเราทำดนตรีบางทีโปรดิวเซอร์ถามว่า “จะเอาแบบนี้จริงๆ เหรอ” แต่สุดท้ายมันมาเป็น Scrubb ตอนที่เมื่อยเข้าไปอัดเสียงร้อง (หัวเราะ) อย่างเพลง ฝน ตอนยังไม่มีเสียงเมื่อย คนรอบข้างจะไม่คุ้นเพราะกีตาร์หายไปเยอะมาก ซินธ์กับกลองเข้ามาแทนที่เยอะ แต่เรารู้สึกสบายใจที่เริ่มงานชุดนี้ด้วยเพลงนี้ เพราะช่วงที่ทำเดโมกันมันมีความออกทะเลสูงมาก เบื่อที่จะทำอะไรเดิมๆ เลยคิดว่าควรทำอะไรที่นอกกรอบกันก่อน พอเข้าห้องอัดแล้วค่อยมาจัดระเบียบกัน

 

ภาพรวมของอัลบั้มใหม่จะเป็นอย่างไรบ้าง?

บอล: ชุดที่แล้ว (Clean) พี่ฟั่นกับเมื่อยค่อนข้างยุ่ง ชุดนี้ก็พยายามจะทำให้ทุกคนได้มาร่วมกันจริงๆ โดยไม่ยุ่งกับพื้นที่ใครมากเกินไป มันเลยกลับมาสนุก มีชีวิตชีวา บางคนก็บอกว่ามันจิ๊กโก๋ขึ้นนิดนึงในวัยนี้นะ (หัวเราะ)

เมื่อย: ต้องลองฟังดู ช่วงทำอัลบั้มใหม่ๆ เราจะหลงอัลบั้มตัวเองกันอยู่แล้ว อาจต้องรอให้ผ่านไปสักปี แต่โดยส่วนตัวก็มีน้องๆ ที่เราชอบในผลงานมาช่วยแจมให้งานมีสีสันขึ้น

บอล: ชุดนี้ได้น้องๆ จากวง Plastic Plastic กับ Gym and Swim ซึ่งน้องๆ ค่อนข้างบ้า กึ่งๆ เป็นนักทดลอง ซน เอานั่นเอานี่มาทดลอง พอมีคนมาซนให้เราเห็น เราก็เลือกวัตถุดิบมาทำงาน พี่ฟั่นมาปิดท้ายเพื่อให้ตัวอัลบั้มมีมาตรฐานเหมือนเดิม อีกอย่างชุดนี้แข่งกับเวลา ปกติทำเพลงให้ครบก่อนแล้วค่อยอัด ชุดนี้ทำไปอัดไป ซึ่งยาก ถ้าดูแลไม่ดีเพลงมันจะกระโดดไปมา

_n1a4133-1

บทบาทการเป็นผู้บริหารทำให้เรียนรู้อะไรบ้าง?

บอล: เรียนรู้ที่จะสอนน้องๆ ว่าถ้าอยากเล่นดนตรีอย่ายึดเป็นอาชีพหลัก หางานประจำอื่นดูแลตัวเองให้ดีก่อน แล้วก็ค่อยเล่นดนตรีอย่างมีความสุข ที่จริงแล้วธุรกิจดนตรีปัจจุบันไม่ได้แย่ แต่ไม่ได้ดีขนาดที่จะทำให้รวยได้ภายในเวลาปีสองปี แต่ในเรื่องของความรู้สึก…ถ้าเราอยากเล่นดนตรีอย่างมีความสุข อย่าเอามันมาเป็นเครื่องหาเลี้ยงชีวิต เพราะทันทีที่เราตั้งเป้าว่าต้องเลี้ยงชีวิตได้ เราจะไม่ได้ทำมันด้วยความสุข แต่จะทำมันด้วยความรู้สึกที่ว่าเพลงต้องเพราะ คนต้องชอบถึงจะขายได้ แค่วัตถุประสงค์ก็ผิดแล้ว ไปทำอะไรที่ได้เงิน แล้วตอนกลางคืนนอนดึกหน่อยเพื่อทำเพลงโดยปราศจากความคิดที่ว่ามันจะต้องพาเราไปหากิน ความรู้สึกมันต่างกันแล้วใช่ไหม ให้ตั้งเป้าไว้ว่าเราจะสนุกกับมัน โดยไม่สนใจว่าคนจะชอบไม่ชอบ เราว่าคนที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างนี้นะ

 

คิดว่าวงการดนตรีไทยปี 2017 จะเป็นอย่างไร?

เมื่อย: ที่ผ่านมาได้จัดอีเวนท์เล็กๆ ให้น้องที่ยังไม่ค่อยมีโอกาสได้เล่นดนตรี จากที่เคยคิดว่ามันไม่ค่อยมีอะไร แต่กลายเป็นว่ามีวงที่ผมสนใจเยอะมาก ตอนนี้น้องๆ บางวงก็ทำอีเวนท์เอง จัดคอนเสิร์ตตัวเองได้ วงการมันมีความสนุก มีคอนเสิร์ตจากนักร้องต่างประเทศดังๆ ซึ่งเมื่อก่อนต้องรอเขาเลิกดังก่อนถึงจะมาไทย ตอนนี้ไม่ต้องรอแล้ว การได้เปิดหูเปิดตาจะทำให้ผลงานของน้องๆ มีการพัฒนา สำหรับคนฟัง ชอบวงไหน ก็ตามไปเชียร์ ไปสนับสนุน ทำยังไงก็ได้ให้เขารู้ว่ามีคนฟังอยู่ เราอาจจะได้ยินงานที่น่าสนใจมากขึ้น

บอล: คล้ายๆ กัน ผมว่าวงดนตรีเยอะขึ้นมาก สมัยก่อนเขาจะบอกว่าทุกๆ 3 -5 ปี วงการเพลงจะรอคอยฮีโร่มาปลดล็อคเหมือนพี่ๆ Moderndog หรือ Tattoo Colour สำหรับปีที่ผ่านมาก็คือ Polycat ทุกวันนี้จะเห็นว่าดนตรีซินธ์ป๊อปเข้ามาเยอะขึ้น จนมือกีตาร์จะไม่มีที่ยืนอยู่แล้วครับ (หัวเราะ) ถ้าให้เดาสนุกๆ ไม่ซีเรียส ในแง่แนวเพลงสำหรับปีนี้จะมีคนรอคอยเสียงกีตาร์ที่สนุก ดุดัน หรือเกรี้ยวกราดเยอะขึ้น เพราะเราได้ยินเสียงซินธ์มาเยอะพอสมควร ซึ่งก็ดีเพราะแสดงว่าวงการเพลงบ้านเราพัฒนามาจนถึงขั้นมีฤดูกาลของมันแล้ว แปลว่าต้องมีดนตรีเยอะมากจนสามารถมีฤดูกาลของแต่ละแนวได้ เป็นสัญญาณที่ดีว่าเรายังสนุกกับดนตรีกันอยู่ ส่วนธุรกิจก็ให้เป็นเรื่องของมันไปครับ แล้วแต่เป้าหมายของแต่ละคน สิ่งที่สำคัญคือขอให้สนุกกับการเล่นดนตรี

Story by Pensagow S.

Photos by Purin A.

ขอขอบคุณสถานที่: Bridge