88875113231_JK001_PS_01_01_01.indd

 

พักหลังนี้แทบจะทุกครั้งที่วงทรีโอแห่งบรู๊คลินอย่าง Wet ให้สัมภาษณ์สื่อ สหายสายมินิมอลทั้งสามคนมักจะเล่าถึงความกดดันที่เพิ่มขึ้นตั้งแต่ผันตัวมาอยู่ใต้ชายคาสังกัด Columbia ไม่ใช่เพราะสังกัดจุกจิกเรื่องอะไร แต่เป็นความรู้สึกของสมาชิกวงเองทั้งนั้นที่อยากจะทำซินธ์ป๊อปที่ถนัดอยู่แล้วให้ออกมาดียิ่งขึ้นไปอีก

ในอัลบั้ม Dont You หลังจากปล่อยอัลบั้มอีพีตัวแรกไปเมื่อ 2 ปีก่อน เคลลี่ ซูโทรว (ร้องนำ) เป็นคนเสนอแนะให้สมาชิกวงมารวมหัวกันพิจารณาแต่ละเพลงให้ละเอียดยิบที่สุดเท่าที่จะทำได้ มีหลายเพลงในอัลบั้มนี้ที่ตอนแรกเคลลี่กะจะไม่เอา แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจหยิบใส่อัลบั้มเหมือนเดิมเพราะความที่คิดกันหลายตลบนั่นเอง

ท่าจะจริงอย่างที่เคลลี่ว่าไว้ ทางวง (สมาชิกอีก 2 คนคือ โจ เวลล์ และ มาร์ตี้ ซัลคาล) คงตั้งใจเลือกกันมาดีจริงๆ ฟังแล้วแยกไม่ออกเลยว่าเพลงไหนบ้างที่เกือบจะถูกตัดทิ้ง เพราะทุกเพลงมีซาวนด์ที่นุ่มนวล เนิบช้า ปนอารมณ์เศร้าเล็กน้อย ด้วยเสียงของเปียโน กีตาร์ มีเครื่องสายมาผสมเป็นครั้งคราวพ่วงกับเสียงร้องแนวอาร์แอนด์บียุค 90s แทร็คที่เป็นไฮไลต์อย่าง Deadwater, Weak และ Youre The Best ก็ฟังเพลินมากพอๆ กับเพลงอื่นในอัลบั้ม เรียกได้ว่าไพเราะ แต่ก็ไม่ได้ถึงกับติดหูหรือฟังแล้วลืมไม่ลงขนาดนั้น

ดูออกเลยว่า Wet ศึกษาเทคนิคจากวง SWV และ TLC มามากพอสมควร ที่พวกเขาน่าจะต้องพัฒนาต่อไปคงเป็นเรื่องบุคลิกของเพลงและลองพลิกแพลงใช้ซาวนด์ให้หลากหลายกว่านี้

 

Story by: Kenneth Patridge
Translated by: Sutthimas R.