cover profile_P Air

 

February 9, 2017

ได้มีโอกาสไปดูคอนเสิร์ต Desktop Error ครบรอบ 10 ปีมา (สามารถอ่านรีวิวเต็มรูปแบบได้ที่นี่) บางทีแอบเผลอนึกว่า DE อยู่มานานกว่านั้น แม้ผลงานถ้านับจำนวนไม่ได้มากมาย แต่เป็นผลงานประเภทที่อยู่กับเราได้นานแสนนาน และแน่นอนว่างานไหนที่ต้องการสร้างความน่าเชื่อเถือ ความเก๋ ความเก๋าทางด้านดนตรีจะมีชื่อ DE โผล่ขึ้นไปอยู่ในลิสต์เสมอ แถมเบิร์ด-อดิศักดิ์ พวงอก มือกีตาร์ของวงนี้นับว่าเป็นนักดนตรีระดับแถวหน้าของประเทศนี้เลยยังได้ ดังนั้นไม่ใช่เรื่องน่าแปลกที่จะเห็นเขาเป็นมือปืนให้วงต่างๆ อีกมากมาย กลายเป็นว่า DE ไม่เคยหายไปจากสายตาเราเสียเท่าไหร่

DE เป็นอีกหนึ่งวงที่ภาษาประกิตเรียกว่ามี “cult following” และแฟนเพลงเดนตายอยู่เป็นจำนวนไม่น้อย แต่อย่างไรก็ตามทุกคนแม้แต่ทางวงรู้ดีว่า DE คงจะไม่ประสบความสำเร็จในกระแสหลัก ยกเว้นแต่ว่าจะลุกขึ้นมาเปลี่ยนตัวเองหน้ามือเป็นหลังเท้า หรือมาถึงจุดที่เล่นสเตเดียมแต่ทำเพลงหลุดโลกไปเลยยังไงก็ได้แบบ Radiohead ซึ่งโอกาสนั้นมันช่างยากเย็น เผลอๆ อาจจะมีวงเดียวในโลกนั่นแหละที่ทำได้

สิ่งที่น่าชื่นชมของวงนี้คือมีจุดมุ่งหมายที่ชัดเจนมาตั้งแต่ต้นว่าอยากจะทำเพลงแบบที่อยากทำ อยากจะเล่นแบบที่อยากเล่น แน่นอนว่าพวกเขาทุกคนมีงานการหาเลี้ยงชีพนอกเหนือไปจากการทำวง แต่พิเศษไปอีก DE ไม่เคยมีการออกอาการน้อยใจ ตัดพ้อต่อว่าคนฟัง วงการดนตรี หรือโลกบ้าๆ บอๆ ที่คนส่วนมากไม่ค่อยเข้าใจพวกเขา ซึ่งอาการเหล่านี้มีเกิดขึ้นกับวงอินดี้หลายวงไม่ว่าจะรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ เข้าใจได้ว่ามันเป็นเรื่องน่าเห็นใจจริงๆ ที่คนสักคนจะตั้งใจทำงานแต่ออกมาแล้วไม่ได้เป็นที่ยอมรับ แต่การที่มาพร่ำเพ้อ โทษฟ้าโทษฝน โทษลูกเทพ โทษลีน่าจัง มันใช่คำตอบหรือเปล่า

แน่นอนว่ามันเป็นเรื่องยากที่สุดที่จะทำอะไรตามแบบตัวเองและให้โลกทั้งโลกยอมรับ ในเมื่อสภาพความเป็นจริงของเราเป็นอย่างนี้ เรายังไม่ไปงานคอนเสิร์ตเร็วๆ เพื่อดูวงเปิด เรายังไม่อยากซื้อบัตรรอได้ฟรี เรายังไม่คิดจะออกจากบ้านไปสนับสนุนวงเล็กๆ กันเลย แต่ถ้าเด้งกลับมาที่ศิลปิน คงไม่มีอะไรนอกจากจะแนะนำว่า ลองถามตัวเองว่าต้องการอะไรจากการสร้างผลงาน แล้วตั้งใจทำมันไปอย่างนั้นเถอะค่ะ นอกจากนั้นมันเป็นเรื่องเหนือความควบคุมของเราแล้วล่ะ

อรศิริ ประวัติยากูร
บรรณาธิการบริหาร