cover profile_P Air

 

February 23, 2017

นั่งเขียนบทความนี้หนึ่งวันหลังวันวาเลนไทน์ เนื่องจากไม่ได้มีสามีอะไรกับเขา หรือเดทใครอยู่ เลยไม่ได้มีกิจกรรมพิเศษหรืออะไรหวือหวาทั้งสิ้น นอกจากโมโหรถติดจนออกจากที่ทำงานไปเจอหน้าพ่อ (วาเลนไทน์ตลอดกาลของดิฉัน) ก่อนพ่อจะนอนหลับไม่ทัน

แต่พอมานั่งคิดดูแล้วก็แอบสงสัยว่าถ้ามีคู่อยู่จะทำอะไรพิเศษวันวาเลนไทน์หรือไม่ แน่นอนว่าดิฉันชอบดอกไม้ ไม่ใช่เพราะว่า “ผู้หญิงคู่กับดอกไม้” นั่นมันเป็นความคิดที่แสนจะน่าเบื่อ ดิฉันชอบดอกไม้เพราะดอกไม้ทำให้ทุกอย่างสดชื่นแม้จะเพียงแค่หนึ่งนาทีของวันที่แย่ๆ เต็มไปด้วยปัญหาไร้สาระที่ชีวิตมักจะนำพามาให้เรา นอกจากชอบได้รับดอกไม้แล้ว ยังชอบส่งดอกไม้ให้ชาวบ้านตามโอกาสต่างๆ อีกด้วย วันเกิด คลอดลูก งานศพ หรือใจอยากจะส่งก็ส่ง เพื่อนสนิทเคยติงว่าการส่งดอกไม้มันเปลืองเงิน เอาเงินไปซื้ออะไรให้เขาหรือทำบุญจะดีกว่าหรือไม่ แต่สำหรับดิฉันคิดว่าบางทีความสุขชั่ววูบสามารถต่อพลังได้ไปอีกหลายวันเหมือนกันนะคะ ดังนั้นคิดว่าถ้ามีคู่แล้วได้ดอกไม้ในวันแห่งความรักคงจะดีใจ แต่เดี๋ยวก่อนค่ะ ดอกไม้วันวาเลนไทน์มันแพงมากๆ แพงเกินไปจริงๆ จนคิดว่าถ้าจะให้ดอกไม้ ให้ถัดไปจากช่วงวันวาเลนไทน์หน่อยก็ได้ ประหยัดและได้กวาดดอกไม้ที่จะเน่าเสียมาใช้ประโยชน์เสียด้วย

แต่ก็นั่นแหละ สมัยนี้เราเป็นยุคโซเชียล ความกดดันที่จะต้องแสดงออกทุกอารมณ์มันมีอยู่จริง ดังนั้นไม่แปลกใจที่จะเห็นการแสดงออกทางความรักเต็มโซเชียลไปหมด ในขณะที่คนโสดทั้งหลายออกมาแสดงความสตรอง และมีหลายคนที่ออกมาก่นด่า ตัวดิฉันเองค่อนข้างจะชอบใจที่จะเห็นเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ มีความสุขกับการแสดงออก ความรักเป็นสิ่งสวยงาม ดังนั้นไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องผิดอะไรขนาดนั้นที่จะโพสต์รูปกันรัวๆ หรือบอกรักกันผ่านโซเชียล ทำไม่ผิด ไม่ทำก็ไม่ผิด คนไม่ชอบหรือหมั่นไส้ก็สิทธิ์ของเขาเช่นกัน ดิฉันเห็นด้วยที่ว่าวันวาเลนไทน์เป็นวันแห่งการค้าเป็นวันที่โดนเอามาร์เกตติ้งเข้าไปใส่ความหมายเต็มไปหมด แต่อย่างไรก็ตามบางทีมันอาจจะเป็นวันเดียวที่คนขี้อายหลายคนสามารถสาธยายความรู้สึกตัวเอง หรือทำตัวหวานแหววผิดคาแรคเตอร์ขึ้นมาได้

แม้เราจะเข้าใจว่าความสุขที่แท้จริงต้องมาจากความพอใจที่ส่งมาจากเบื้องลึกข้างใน แต่บางทีไอ้ความสุขกระจุ๊กกระจิ๊กที่มันผ่านมาแล้วก็ผ่านไปมันก็ดีใจกับหัวใจเหมือนกันนะคะ

ส่วนตัวดิฉันเองเปิดอัลบั้ม Loveless ของ My Bloody Valentine วนๆ ไปเหมือนทุกเดือนกุมภาฯ ของทุกปีก็มีความสุขแล้ว

อรศิริ ประวัติยากูร
บรรณาธิการบริหาร