cover-profile_p-air-1024x535

ไม่น่าเชื่อว่าครึ่งปีได้ผ่านไปแล้ว

เป็นดังที่เขาพูดๆ กันว่ายิ่งอายุมากขึ้น เวลายิ่งผ่านไปเร็ว แต่เรื่องที่น่ากลัวไปกว่าความรวดเร็วของเวลาคือการรับรู้ว่าครึ่งปีไปแล้วเราอาจจะยังไม่ได้ทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันเลย และชีวิตก็สั้นลงไปอีกครึ่งปีโดยที่ยังไม่ได้ทำอะไร

เวลาเป็นเรื่องตลกเสมอ ตอนเด็กจำได้ว่าวันๆ หนึ่งมันผ่านไปช้ามาก เมื่อไหร่จะวันหยุดเสียที เมื่อไหร่จะได้โตจะได้ไปทำนู่นนี่สนุกๆ แบบที่ผู้ใหญ่เขาทำกัน จะได้กินกาแฟแบบพ่อแม่บ้าง จะได้นอนดึกๆ แต่พอมาวันหนึ่งกลับพบว่าอยากดึงเวลาและความเต่งตึงบนใบหน้าให้อยู่กับเราไปนานๆ แต่มันเป็นไปไม่ได้ค่ะ เท่าที่ทำได้คือสงสัยต้องซื้อครีมจากเน็ตไอดอลที่ทาไปเรื่อยๆ อาจจะหน้าหายไปเลย และ
เป็นมะเร็งผิวหนังได้ง่ายๆ

ไปๆ มาๆ ศิลปินที่เราเคยชื่นชมมาว่าเขาแสนเก๋แสนเดิ้นก็กลายเป็นลุงๆ ป้าๆ ไปกันหมดแล้ว บางคนยังคงสภาพได้ทุกอย่าง ในขณะที่บางคนงงมากว่าความเท่มันหายไปกับกาลเวลาขนาดนั้นเลยเหรอ ลองคิดดูแล้วกันว่า Noisey ทำซีรี่ส์ The British Masters ออกมาโดยมีฮีโร่วัยเด็กเราหลายคนเหลือเกินอยู่ในนั้น คนที่เราเคยตื่นเต้นกับความเป็นวัยรุ่นของเขา ตอนนี้กลายเป็น “masters” ไปแล้วนะคะ คิดดูว่าแก่แค่ไหนกันแล้ว!

เคยมีเพื่อนรักบอกไว้ว่าคนเราต่อให้ชอบดนตรีแค่ไหนจะหยุดค้นหาเพลงใหม่ๆ เมื่ออายุเลย 30 ปีขึ้นไป ดิฉันค่อนข้างจะแบ่งรับแบ่งสู้กับข้อสังเกตนี้เพราะว่าส่วนตัวยังแสวงหาอะไรใหม่ๆ ฟังอยู่ตลอด พร้อมทั้งโลกปัจจุบันทำให้เราค้นพบอะไรใหม่ๆ ได้ง่ายมากๆ ไม่ว่าจะเป็นขยะหรือช้างเผือก ในบางกรณีอาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ เมื่อชีวิตเริ่มเป็นไปตามทางหลายคนอาจจะเอาเวลาค้นหาศิลปินไปเลี้ยงลูก  ส่งแชร์ ทำโบท็อกซ์ และคนอย่างดิฉันคงเอาตัวเองเป็นหลักไม่ได้เพราะทำงานอยู่กับดนตรี ซึ่งลักษณะงานบังคับให้แอคทีฟอยู่อย่างต่อเนื่อง แต่ขอยอมรับว่าอาจจะไม่ได้เป็นหนักเหมือนเมื่อก่อนที่ใช้เวลาเป็นวันๆ หาศิลปินใหม่ คอยโหลดเพลงที่ไม่มีใครรู้จักเป็นหมื่นๆ เพลงมาเก็บไว้ แล้วก็ลืมมันไปในที่สุด

แต่สิ่งที่มากับอายุคือดิฉันรู้แล้วว่าตัวเองชอบเพลงแบบไหนในเวลาส่วนตัวที่ไม่เกี่ยวกับงาน range อาจจะแคบขึ้นแต่ลึกลง รู้จักเลือกว่าจะฟังอะไร ไปไหน ดูอะไรมากขึ้น เพราะเวลาและร่างกายไม่อำนวยเหมือนแต่ก่อน ถือว่าเป็นเรื่องดีอีกอย่างในชีวิตที่ไม่ต้องอยากรู้ไปซะหมด

อย่างไรก็ตามต่อให้ถือไม้เท้าหรือนมยานถึงเข่าดิฉันก็ยังจะฟังเพลงไปเรื่อยๆ ค่ะ
อรศิริ ประวัติยากูร
บรรณาธิการบริหาร