rant pop

ธิชา ชัย | Editor@POPpaganda.net

 

 

ฉันนอนหายใจแผ่วอยู่บนเตียง รู้ทันทีว่าฉันกำลังจะตาย

ยมทูตปรากฏตัวขึ้น เขายืนอยู่ที่ปลายเตียง สวมชุดดำพร้อมผ้าคลุมสีดำ ใบหน้าเหมือนเคียอานู รีฟส์ “ผมมารับคุณ” เขาพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “แต่จากประวัติของคุณ คุณได้ทำความดีงามในช่วงยุค 90 โดยการเป็นบก.นิตยสารปอป ทำให้วงบอยแบนด์ได้แจ้งเกิดมากมายในเมืองไทย ผมอนุญาตให้คุณได้มีโอกาสฟังเพลงสุดท้ายในชีวิต 1 เพลงก่อนตาย”

ฉันน้ำตาไหลอาบแก้ม “อย่าเสียใจ ความตายจะต้องมาถึงทุกคนไม่ช้าก็เร็ว” ยมทูตปลอบใจ “เปล่าค่ะท่าน” ฉันพยายามกล้ำกลืนน้ำตา “ฉันมีลิสต์ ‘เพลงสุดท้ายที่อยากฟังก่อนตาย’ เต็มไปหมดขนาดเอามาทำเป็นเพลย์ลิสต์แบบแอปเปิ้ลมิวสิคได้เลย การบังคับให้เลือกเพียงแค่เพลงเดียวมันทำร้ายจิตใจกันเกินไปค่ะ” ฉันซบหน้าลงกับฝ่ามือร้องไห้สะอึกสะอื้น ยมทูตเคียอานูเบ้ปากกรอกตามองบน “เสียใจด้วย หากตอนทำหนังสือปอปหล่อนไม่เขียนด่ามารายห์ แครีย์มากเกินไป ผมอาจจะอนุญาตให้ฟังเพลงได้มากกว่านี้ เอาละ ผมจะออกไปนั่งรอที่ระเบียงตรงพัดลมแอร์ เมื่อคุณฟังเพลงสุดท้ายของคุณจบแล้วผมจะมารับคุณไป”

ถึงแม้การอำลาโลกด้วยเสียงห้าออคเทฟของมารายห์ แครีย์หรือเสียงออโต้ทูนของบริทนีย์ สเปียร์สจะเป็นการส่งฉันขึ้นสวรรค์ (หรือลงนรก) ที่สนุกสนานบันเทิงใจ แต่ฉันขอเลือกที่จะจากโลกนี้ไปด้วยความสงบสุขผ่อนคลายที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ คำตอบสุดท้ายสำหรับเพลงสุดท้ายที่อยากฟังก่อนตายของฉันก็คือเพลงเปียโนคลาสสิค Gymnopédie No.1 ของคีตกวีชาวฝรั่งเศส-เอริค ซาตี (1866-1925) เพลงบรรเลงเปียโนท่วงทำนองติดหู ให้ความรู้สึกสงบผ่อนคลาย เจือด้วยความเศร้าสร้อย ฟังแล้วติดตรึงใจ ฉันได้ยินเพลงนี้เป็นครั้งแรกจากพี่ชายและพี่สาวที่ชอบเล่นเปียโนเพลงนี้ในบ้านของเราและตกหลุมรักทันทีที่ได้ฟัง มันเป็นเพลงที่ทำให้ใครๆ หลงรักได้ทันทีและอยากจะฟังต่อไปเรื่อยๆ โดยไม่มีวันจบ เพลง Gymnopédie จะทำหน้าที่ของมันได้ดีที่สุดเมื่อฟังก่อนนอนเป็นเพลงสุดท้ายของวัน เป็นการปรับหัวใจให้เต้นช้าลง เตรียมพร้อมสู่การนิทราอันสงบสุข

ถึงแม้เพลงนี้จะมีอายุมากถึง 128 ปี แต่มันยังคงดังกังวานไปทั่วโลกและยังคงปรากฏอยู่ตามอัลบั้มรวมฮิตสุดยอดเพลงคลาสสิคหรือรวมสุดยอดเพลงแนวผ่อนคลาย ศิลปินมากมายนำเพลงนี้มาบรรเลงใหม่หลากหลายแบบ เวอร์ชั่นที่บ้าระห่ำที่สุดคือ Gymnopedie v1.01 ของ Vorpal วงอิเล็กทรอนิกส์จากเยอรมนี เป็นการนำเพลงคลาสสิคมาสมรสกับเพลงอิเล็กทรอนิกส์ได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจ ใครจะคาดคิดว่าเสียงเปียโนหวานจับใจนั้นจะผสมผสานกับเสียงครืดคราดโครมครามของเสียงสังเคราะห์จากคอมพิวเตอร์ได้อย่างลงตัว

เวอร์ชั่นที่ฉันโปรดที่สุดและขอฟังเป็นเพลงสุดท้ายก่อนตายคือ Gymnopedie No 1/It Never Entered My Mind ที่บรรเลงโดยจอร์จ เชียริง-นักเปียโนแจ๊ซชาวอังกฤษ ดนตรีเริ่มขึ้นอย่างสง่างามสดใส เร่งอารมณ์มาถึงจุดสุดยอดของเพลง ก่อนจะผ่อนคลายลงสู่ความช้าเชื่อง และจบลงด้วยเพียงแค่เสียง ‘กริ๊ก’ แผ่วเบาราวกับเสียงลมหายใจสุดท้าย

ฉันลืมตาขึ้นอีกครั้ง เพลง Gymnopédie No.1 ยังคงบรรเลงอยู่จากคอมฯ ที่เปิดทิ้งไว้ตั้งแต่เมื่อคืนก่อนนอน ยมทูตหายไปแล้ว แสงแดดส่องสว่างเข้ามาในห้องนอนจนแสบตา…

การได้ตื่นนอนแล้วรู้ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่คือของขวัญที่วิเศษที่สุดแล้ว

 

 

Story by: ธิชา ชัย | Editor@POPpaganda.net