Isis_bataclan

การกราดยิงผู้ชมคอนเสิร์ตที่กรุงปารีสไม่ได้เกิดขึ้นเพียงเพราะว่าฝูงชนรวมตัวให้ง่ายต่อการสังหารเพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะที่นั่นมี ‘ดนตรี’

จริงๆ แล้วการที่ไอซิสเลือกโจมตีโรงละครบาตากล็องนั้นเป็นไปได้หลายสาเหตุ คนร้ายทิ้งคำใบ้ไว้หลังเหตุการณ์ว่า “ที่นั่นคือแหล่งมั่วสุมของคนที่หันหลังให้พระเจ้า” ก่อให้เกิดการสันนิษฐานต่างๆ นาๆ เช่นว่า เพราะโรงละครนี้เคยมีเจ้าของเป็นชาวยิว บ้างก็มองว่าโรงละครเป็นเป้านิ่งซึ่งง่ายต่อการสังหาร

แต่แท้จริงแล้ว สาเหตุสำคัญน่าจะเป็นเพราะเผอิญคืนนั้นที่โรงละครมีวง Eagles of Death Metal จากอเมริกามาเล่นพอดี แน่นอนว่าแค่สัญชาติของวงก็พอจะสัมพันธ์กับเรื่องราวทั้งหมด เราต่างรู้ว่าไอซิสสาปส่งทั้งอเมริกันชนและทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเสียงดนตรี สำหรับไอซิสแล้ว ยิ่งถ้าดนตรีมีความดาร์ค เข้มข้นกว่าเพลงป็อปทั่วไป ความเกลียดชังที่มีมากเป็นทุนเดิมอยู่แล้วก็ยิ่งรุนแรงเพิ่มขึ้น

ย้อนกลับไปปี 2013 สถานการณ์ทางตอนเหนือของซีเรียเริ่มอลหม่านเมื่อพลเมืองจำนวนมากต้องเสียชีวิตเพราะเรียกร้องเสรีภาพทางดนตรี ชาวซีเรียนคนหนึ่งเล่าว่าเขาเคยเข้าคุกเพราะสวมเสื้อเฮฟวี่เมทัล ประชาชนอีกหลายคนถูกจับข้อหามีเพลงในโทรศัพท์มือถือ อะไรก็ตามที่ขัดต่อศาสนา (หลักๆ คือเพลงและรูปอนาจาร) จะถูกกำจัดให้สิ้นซาก กฎหมายลงโทษบัญญัติไว้ว่า หากใครแอบเก็บเพลงไว้หนึ่งเพลงในครอบครองจะต้องโดนเฆี่ยน 30 หรือ 40 ครั้ง อย่างเมื่อต้นปีนี้เองก็มีคนถูกเฆี่ยนกว่า 90 ครั้งด้วยข้อหาตั้งวงเล่นคีย์บอร์ด

ตำรวจศาสนาของไอซิส หรือ ฮิสบาห์ มีหน้าที่ปราบปรามของทุกชิ้นที่เกี่ยวกับดนตรี ยิ่งพวกเพลงนอกกระแสอย่างเมทัล กอธิค ยิ่งโดนโดนข้อหารุนแรง โดยอ้างว่าสิ่งเหล่านี้ปนเปื้อนความชั่วร้าย พวกเขาไล่ล่าปิศาจอย่างจริงจังไม่ต่างจากสมัยยุคกลาง ยิ่งใครทำธุรกิจที่มีเอี่ยวกับชาติตะวันตก เช่น กลอง กางเกงสกินนี่ ฯลฯ จะต้องโทษอย่างทารุณ

เรื่องตลกร้ายคือในขบวนการไอซิสเองดันมีสมาชิกบางคนที่ผันตัวมาจากนักดนตรี อย่างเช่น อัม ฮุสเซ็น (แกนนำหญิง) เดิมชื่อแซลลี่ แอน โจนส์ มาจากอังกฤษและเคยเป็นพั้งก์ร็อกเกอร์มาก่อน ก่อนหน้านั้นก็มีชาวเยอรมันกับชาวอังกฤษที่เป็นอดีตแรปเปอร์มาใช้ชีวิตที่ซีเรียและเข้าร่วมกับไอซิส (คาดว่าเสียชีวิตแล้วทั้งคู่)

ทางออกเดียวที่ชาวซีเรียนรุ่นใหม่ที่โหยหาเสรีภาพทางดนตรีพอจะทำได้คือต้องลี้ภัย หรือหากชนเหล่านั้นกล้าลุกฮือต่อต้านอำนาจของไอซิสเมื่อไหร่ วัฒนธรรมที่แปดเปื้อนไปด้วยเซ็กส์ ยาเสพย์ติด และเฮฟวี่เมทัล คงจะกลายเป็นสัญลักษณ์ของการปฏิวัติไปโดยปริยาย

Story by: James Harkin, Billboard Magazine
Translated by: Sutthimas R.
Photos by: Billboard.com