hg2-copy

 

5 บทเรียนสำคัญที่ ฮิวโก้-จุลจักร จักรพงษ์ เรียนรู้จากการทำงานยาวนานนับสิบปี บางเรื่องอาจดูเหมือนปลีกย่อย แต่เขายืนยันว่าสำคัญมากจริงๆ ชนิดวันไหนได้ประสบพบเจอเข้ากับตัวเองแล้วจะเข้าใจ (“แต่ผมก็หวังว่าจะไม่ต้องเจอกันนะ ถึงได้เอามาเล่าให้ฟังไว้เป็นบทเรียน” เขากล่าว) ทั้ง 5 สิ่งมาแบบตรงประเด็น กระชับ ฉับไว และชัดเจนสไตล์ฮิวโก้เป๊ะๆ

 

อย่าทิ้งกระเป๋าตังค์ไว้หลังเวที

ของเคยหายที่หลังเวที แล้วการเอาความมันยากและประหลาด ฉะนั้นอย่าให้โอกาสเลยดีกว่า การที่บัตรประชาชนหาย บัตรเครดิตหาย เป็นเรื่องใหญ่ ยิ่งหายตอนอยู่บนถนนต่างจังหวัดยิ่งลำบาก ฝากกระเป๋าไว้กับใครสักคนเถอะ อย่าคิดว่าหลังเวทีเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์แล้วทิ้งของไว้ มันไม่ใช่ คนเข้าออกมากหน้าหลายตามากนะ ไม่ใช่สถานที่หวงห้ามอย่างที่หลายคนคิด

เตรียมเสื้อผ้าที่จะใส่จริงไปตั้งแต่ซาวนด์เช็ค

เพราะเผื่อซาวนด์เช็คยืดเยื้อกว่าที่คิด เผื่อไปถึงร้านแล้วแต่เขายังไม่ประกอบเครื่องเสียง เผื่อเวทียังสร้างไม่เสร็จ เผื่ออะไรต่อมิอะไร เผื่อไว้ ถ้าอะไรมันเป็นไปตามที่แพลนก็แล้วไป แต่ถ้าไม่เผื่อ เกิดอะไรขึ้นมา มันจะแก้ไม่ทัน แล้วโอกาสที่จะนอกแพลนเยอะมาก เตรียมตัวเผื่อไปเถอะ ไม่เสียหาย หรือไม่ก็ใส่ชุดที่จะใช้จริงไว้แต่วันเลย

วอร์มเสียงก่อนขึ้นเวทีไม่ต่ำกว่า 45 นาทีหรือครึ่งชั่วโมง

เพื่อที่เพลงแรกจะได้โดนเลย ไม่ใช่ต้องรอกว่าจะร้องดีต้องเพลง 5-6 ตัวผมเองก็เพิ่งมาวอร์มเสียงพักหลังๆ นี้เอง สมัยอยู่วงสิบล้อไม่เคยวอร์ม ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้ แล้วก็ไม่เข้าใจว่าทำไมบางวันเสียงดีบางวันเสียงไม่ดี มารู้ทีหลังว่าเสียงมันขึ้นอยู่กับความพร้อมของร่างกาย การปลุกกล้ามเนื้อที่จะใช้ เมื่อจะขึ้นเวทีต้องเตรียมร่างกายและกล้ามเนื้อให้พร้อมเสมอ

การซาวนด์เช็คไม่ใช่เพื่อคุณแต่เพื่อซาวนด์เอนจิเนียร์

อย่างอแงถ้าได้ในสิ่งที่พอใจแล้วอยากกลับแต่กลับไม่ได้ เพราะการซาวนด์เช็คมันไม่ใช่เพื่อคุณ มันเพื่อซาวนด์เอนฯ และพอขึ้นเวทีจริงถ้าซาวนด์ไม่เหมือนตอนซาวนด์เช็ค ก็อย่าตกใจ ด้วยลักษณะของห้องด้านฟิสิกส์มันเปลี่ยนไป มีคนดูเข้ามาในห้อง มันก็มีการซับเสียงซับอะไร อุณหภูมิห้องก็แตกต่างไป หรือบางทีคนเดินไปเตะโดนโน่นนี่ ซึ่งไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวลว่าอยู่บนเวทีแล้วเสียงไม่ดี บางทีมันวัดไม่ได้ ฟังด้านล่างอาจจะดีก็ได้

อย่าเป็นคนเก่งที่สุดในห้อง

ถ้าเก่งสุดถือว่าอยู่ผิดห้อง เพราะคุณจะเสียเปรียบ คุณจะเรียนรู้อะไรเพิ่มเติมไม่ได้อีกแล้ว ก็คุณเก่งที่สุดแล้วนี่ ฉะนั้นต้องอยู่กับคนที่มีอะไรที่คุณไม่มี ทำงานกับคนที่มีในสิ่งที่เราไม่มี แล้วต้องยอมรับเขาด้วย เมื่อตัดสินใจจะทำก็ต้องยอมรับเขา ไม่งั้นก็ไม่ต้องทำ เพราะมันเสียทั้งเวลา เสียทั้งสุขภาพจิต

 

Story by: Srivigar S.