TAEYEON_Press con 4

หลังจากโชว์ความน่ารักและรั่วเบาๆ ที่งานแถลงข่าวช่วงบ่าย ซึ่งพี่แทมาในชุดเหลืองสว่างสดใสไม่แคร์สภาพอากาศยามมรสุมเข้าให้ได้ขำ (หือ) เพราะเอ็นดูในความเกิร์ลแบบบางทีก็มีอารมณ์บอยๆ โผล่มา ซึ่งเป็นเสน่ห์และความน่ารักเฉพาะตัวของแทยอน จนโซวอนหลายคนเรียกเธอว่า “อปป้า” ก็ถึงเวลาที่รอคอย นั่นคือ PERSONAคอนเสิร์ตเดี่ยวครั้งแรกในเมืองไทยของลีดเดอร์วง Girls’ Generation เจ้าของน้ำเสียงทรงพลังที่ยอมรับกันทั้งวงการ

เนื่องจากขายบัตรหมดภายในเวลาแค่ 2 นาที ในธันเดอร์โดมจึงไม่มีที่ว่างเลยสักที่ บัตรยืนไม่ต้องพูด แน่นจนเห็นแล้วหายใจไม่ออกแทน แต่ก็เอาน่ะ ทุกคนก็อยากมาดูมาฟังการร้องสดๆ กับวงดนตรีสดๆ ของแทแทกันทั้งนั้น ใกล้หนึ่งทุ่มทะเลไฟสีชมพูก็สว่างฟรุ้งฟริ้งเต็มพื้นที่บิลด์อารมณ์มุ้งมิ้งน แล้วเสียงกรี๊ดก็ดังสนั่นเมื่อแทยอนปรากฏตัวในชุดขาวสวยหวานเหมือนเจ้าสาว กับเพลงโชว์น้ำเสียงอย่าง U R ตามด้วย Feel So Fine, I, Make Me Love You แล้วถึงได้พูดคุยทักทายกัน ยืนพูดได้สักพักเธอก็บอกว่า “ตื่นเต้นตั้งแต่ออกมาแล้ว เลยชุดหลุด ขอไปซ่อมชุดก่อนนะคะ” (แทใส่กางเกงขาสั้นสีขาวมีกระโปรงยาวผ้าขาวโปร่งฟูด้านหลัง ซึ่งเราแอบเห็นว่านางเหยียบชายกระโปรงตัวเองตั้งแต่เพลงแรกๆ แทเอ๊ย!) พลางก็วิ่งดุ๊กๆ เข้าข้างเวทีไป ระหว่างไม่เห็นตัว พี่แทก็ส่งเสียงออกมาเป็นระยะ จะให้บอกว่านางทำเสียงอะไรก็บอกไม่ถูก มีทั้ง “ฮิ” “อ๊ะ” “เฮ่” “แฮ่” แล้วก็บอกว่า “ชุดต้องซ่อมนานนิดนึงนะ” เป็นความเรียลๆ ที่น่าเอ็นดู ก่อนจะเดินหัวเราะออกมาคุยต่อ

TAEYEON 1

แล้วก็ถึงช่วงที่เราชอบที่สุดในคอนเสิร์ตนี้ นั่นคือช่วงแปลงร่างจากนางฟ้าชุดขาวเป็นสาวฮอตชุดดำพร้อมเหล่าแดนเซอร์กับขบวนเพลงแนวเออร์บันฟั้งค์และการแสดงในแบบกึ่งๆ จะเป็นบรอดเวย์ มีทั้งพร็อพเป็นกำแพงเสาไฟสีแดงเลื่อนได้ ซึ่งเพอร์ฟอร์มที่เมนสเตจได้ครึ่งเพลง ก็เลื่อนกันทั้งแผงออกมาโชว์ที่เวทีหน้า พร้อมลีลาเลื้อยบนเสาสุดเซ็กซี่ของพี่แทที่น่าจะเป็นช่วงที่เสียงกรี๊ดสนั่นหวั่นไหวแก้วหูแทบแตกที่สุดแล้วในคอนครั้งนี้ ยาวๆ เต็มอิ่มไปเลยกับเพลงอย่าง Fire, I Got Love, I’m OK และปิดช่วงด้วย Eraser ที่ยิ่งร้อนแรงขึ้นไปอีกด้วยโซโล่โชว์เต้นสุดเซ็กซี่ของแดนเซอร์แต่ละคน

กลับเข้าสู่ช่วงโชว์น้ำเสียงอีกครั้งกับเพลงจังหวะกลางๆ Sweet Love ตามด้วยเพลงบัลลาดอย่าง Gemini, Lonely Night, I Blame On You แทยอนร้องเพลงเยอะมาก (23 เพลง ถ้าจำไม่ผิด) เยอะจนเราทึ่งว่าผู้หญิงตัวเล็กนิดเดียวอย่างเธอเอาพลังและเรี่ยวแรงมาจากไหนมากมายขนาดนี้ การได้ฟังแทยอนร้องเพลงสดๆ กับวงดนตรีสดคือหนึ่งในประสบการณ์ที่คนรักเคป๊อปควรสัมผัส คนแอนตี้เคป๊อปก็ยิ่งควรมาฟัง เพราะแม้ยามเพอร์ฟอร์มใน Girls’ Generation อาจจะมีลิปซิ้งค์บ้าง ร้องกับดนตรีแบ็คอัพบ้าง แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเคไอดอลร้องเพลงไม่เป็น การออกมาทำงานโซโล่กับแนวเพลงที่โชว์น้ำเสียงและการร้องแบบเต็มๆ ของแทยอนคือคำตอบต่อใครที่อาจจะยังคิดว่าเคไอดอลไม่มีคุณภาพ

TAEYEON 2

พอเรื่องน้ำเสียงและคุณภาพการร้องผ่าน ที่เหลือก็ไม่ต้องพูดอีกต่อไป โปรดักชั่นเวทีสวยงามอลังการตามสไตล์ค่าย SM มีทั้งพลุ ควัน เลเซอร์ ไฮดรอลิก ซึ่งพี่แทของพวกเราขึ้นเวทีไฮดรอลิกบ่อยมาก (เพื่อนที่ไปด้วยแอบแซวว่านางตัวเล็ก เดี๋ยวมองไม่เห็น ฮา) การเอนเตอร์เทน อันนี้ไม่แน่ใจว่าเรียกว่าเอนเตอร์เทนในฐานะศิลปินหรือเอนเตอร์เทนเพราะตัวตน เป็นอีกครั้งที่ไม่รู้จะบรรยายความพี่แทยังไง นางก็ไม่ได้พูดเก่งพูดคล่อง แต่มีความพูดเรื่อยๆ พูดไม่หยุด จะกินน้ำก็บอกว่า “ขอดื่มน้ำหน่อยนะคะ” ก่อนจะนั่งย่ออย่างสวยงาม (เสียงกรี๊ดสนั่น) ลุกขึ้นมาทำหน้างงว่ากรี๊ดอะไรกัน แล้วเดินไปหยิบผ้าเช็ดหน้า (เสียงกรี๊ดก็ดังอีก) นางก็หัวเราะฮิฮิขำแฟนๆ อารมณ์จะเป็นประมาณนี้ ถามว่ามีการเตรียมสุนทรพจน์ยืดยาวทางการอะไรมาพูดไหม ก็อาจจะมี แต่ส่วนมากเป็นการสื่อสารของแทกับโซวอนหน้าเวที มีช่วงฮาหลายช่วงมาก อย่างตอนแฟนตะโกนเรียกเธอว่า “อปป้า” พี่แทก็บอกว่า “อปป้าไม่ได้นะคะ ต้องออนนี” พลางนางก็ตบอกตัวเองพูดว่า “ออนนีๆๆๆ” หัวเราะฮิฮิไปด้วย ก่อนจะกลับคำทีหลังว่า “อปป้าก็ได้ จะเรียกอะไรก็เรียกไปเถอะ” กรี๊ดกันคอแตกสิจุดนี้

ชอบอีกอย่างคือการใช้พื้นที่บนเวทีอย่างทั่วถึง เพราะคอนเกาหลีส่วนใหญ่ แม้จะมีรูปแบบเวทีคล้ายๆ กันคือเมนสเตจ รันเวย์ เวทีหน้า แต่ส่วนใหญ่ก็จะเพอร์ฟอร์มกันอยู่ที่เมนสเตจเป็นหลัก บางวงออกมาเวทีหน้าแค่ 3 เพลงจากการแสดงเกือบสามชั่วโมง มาแป๊บๆ ก็กลับเวทีหลัก แต่คอนของพี่แทนี้สัดส่วนการแสดงที่เวทีหน้ากับเวทีหลักอยู่ที่ครึ่ง-ครึ่ง ซึ่งส่วนตัวเราว่ามันดีนะ คนดูทุกโซนรู้สึกว่าได้ใกล้ชิดมากขึ้น

TAEYEON 3

ช่วงท้ายมีทั้งเซ็ตเพลงอารมณ์สนุกๆ ที่แทแทเปลี่ยนลุคมาใส่กางเกงขาสั้นกับแจ็คเก็ทยีนส์ชวนทุกคนเต้นตามอย่าง Cover Up, Hands on Me, Stress จบด้วย 11:11 กับ Why ที่มิกซ์ต่อกัน ก่อนจะเข้าสู่ช่วงอังกอร์กับเพลงฮิตเพลงดัง Fine, Time Lapse และจบจริงๆ กับ Curtain Call

ไปฟังน้ำเสียงและการร้องก็คุ้ม ไปดูความน่ารักก็คุ้ม เป็นอีกหนึ่งคอนเสิร์ตคุณภาพที่ดูแล้วมีความเดินอมยิ้มกลับบ้าน เพราะคอนก็ดี ปฏิสัมพันธ์ระหว่างแทกับโซวอนก็ยิ่งดี มีความเหมือนเพื่อนเหมือนพี่เหมือนน้อง ตะโกนแซวไป แทก็คุยกลับ แต่ตอนซึ้งก็มีนะ เพราะแทบอกว่ามองจากเวทีไปเห็นโปรเจ็คต์แล้วประทับใจมาก และทุกครั้งที่ขึ้นเวทีได้เห็นแฟนๆ มาดูมาทำโปรเจ็คต์ให้มันเป็นความซาบซึ้งที่ไม่รู้จะบรรยายยังไง

คอนเสิร์ตอะไรก็ไม่รู้ดูแล้วทำไมมันทั้งอิ่มๆ ปนขำๆ เดินทางกลับบ้านแล้วมีหัวเราะพรืดออกมาบนรถไฟฟ้าคนเดียวตอนนึกถึงหน้าแทแทแซวโซวอนว่า “อ้าว จากอปป้า (พี่) นี่ให้เป็นอัปป้า (พ่อ) แล้วเหรอ ได้ๆ นี่พ่อเอง” เกรียนไปอีก!

Story by: Srivigar S.

Photos by: SM True